Gedichten van Albertine

11
nov

Onstuimig knus

De wind raast om het huis
donker als de nacht is de lucht
regen klettert tegen de ramen
sponningen kreunen moeizaam een zucht

Het dak kraakt vervaarlijk
bloempotten vliegen door de tuin
een stoel slaat tegen de schutting
ik aanschouw het ontstane puin

Ik schuif de gordijnen dicht
kruip met een boek op de bank
de open haard brand
hier en daar wakkert sfeervol het kaarslicht

herfst

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

© 2024 Gedichten van Albertine | Entries (RSS) and Comments (RSS)

Design by Web4 Sudoku - Powered By Wordpress