Gedichten van Albertine

24
nov

Kronenburgerpark

In de oudste stad van Nederland
op het gras, onder bomen
met een grasspriet tussen lippen
ligt hij languit te dagdromen

Een arm onder zijn hoofd
telt duizenden blaadjes
verwarmd door zonlicht
in roes verdoofd

Niets om hem heen kan nog boeien
al was het Frank in eigen persoon
alleen aandacht voor het schone groen
de kleur van zijn hart

Serene rust
gedachten dwalen
zachtjes kraken takken
vertellen verhalen

Vermoeid verleden
speelt met gevoel
doordringen heel even
een open doel

Troostende hartenlust
lost een druppel dauw
zijn mond wordt teder gekust
onvoorwaardelijk houdt zij van jou

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

© 2024 Gedichten van Albertine | Entries (RSS) and Comments (RSS)

Design by Web4 Sudoku - Powered By Wordpress